Efectos in vitro dos axentes de blanqueamento na liña celular L929


Resumo

Axentes de blanqueamento, poden causar danos a tecidos gingival e dentais. Debido ao uso destes axentes de branqueo preto dos tecidos gingivales, o obxectivo do presente estudo era comprobar a hipótese que, en maior a concentración de peróxido de hidróxeno, maior será a citotoxicidade causada por células fibroblast. 2 concentracións de peróxidos de hidróxeno (6% e 7,5%) foron utilizados neste estudo, utilizado na técnica de blanqueamento doméstico, dividíndoos en 2 grupos: grupo P6 (clase branca 6%, FGM) e grupo P7.5 (clase branca 7,5 %, FGM). A proba de citotoxicidade realizouse mediante cultivos celulares (liña celular L929, fibroblastos de rato) someténdolles a probas para a viabilidade celular mediante o método de tinción de “dye-uctke”, en tempos de 2, 4 e 8 horas. A análise da varianza, múltiple comparación (ANOVA) e TUKE TUP (P < 0.05). Os resultados mostraron diferenzas estatisticamente significativas entre os grupos P6 e P7.5 con grupo CC (Control de celas) a 2, 4 e 8 horas (P < 0,05). A cantidade de lise celular aumentou directamente proporcional ao tempo de exposición dos materiais estudados nas culturas celulares. Pódese concluír que o peróxido de hidróxeno a 6 e O 7,5% demostrou un alto carácter citotóxico en todos os tempos estudados.

Palabras clave: toxicidade, biocompatibilidade; materiais.

Leave a Comment

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *